 عوامل رواني مختلفي از جمله از دست دادن همسر‚ بازنشستگي و ترس از مرگ‚ باعث اختلال خواب و اختلالات تنفسي حين خواب در افراد مسن ميشود.
با افزايش سن‚ زمان خواب و مفيد بودن آن كاهش مييابد; به طوري كه خواب موثر از 86 درصد در 45 سالگي به 79 درصد در 70 سالگي ميرسد. بيدار شدن به فواصل كوتاه در افراد مسن شايع است و به ميزان 15 بار در ساعت در افراد بدون اختلالات تنفسي هنگام خواب و بيشتر از دو برابر اين دفعات در افراد دچار اختلالات تنفسي هنگام خواب ديده ميشود. همچنين ناتواني در تطابق تغييرات ريتم خواب‚ چرت زدن روزانه‚ زود خوابيدن در شب و زود بيدار شدن در صبحها از تغييرات سيكل خواب هستند.
بيخوابي در افراد بالاي 65 سال شايع است و يك سوم اين افراد از اشكال در تداوم خواب شاكي هستند و نيمي از آنان نيز شكايت از طولاني شدن زمان به خواب رفتن دارند.
وجود بيماريهاي مختلفي از جمله دردهاي مزمن ناشي از شكستگيها‚ سردرد و كمردرد‚ بيماريهاي قلبي- عروقي مانند افزايش فشار خون‚ انفاركتوس قلبي‚ نارسايي احتقاني قلب‚ درد قفسه سينه‚ اختلالات تنفسي مانند آسم و برونشيت و بيماريهاي سيستميك ديگر مانند ديابت‚ ريفلاكس و زخم دوازدهه نيز باعث اختلالات خواب در اين افراد ميشود.
محدوديت در تحرك‚ نقايص بينايي‚ ورزش نكردن و مصرف سيگار نيز در كيفيت خواب اين افراد موثر است و براي درمان و پيشگيري از افزايش اختلال خواب و تبعات ناشي از آن‚ مراجعه به پزشك متخصص در اين خصوص از اهميت ويژهاي در سالمندان برخوردار است | 
اخبار باشگاه آرامش 
